Conjugación de abondar
Abastecer proveer con abundancia o suficientemente. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abondo |
| tú | abondas |
| él / ella / usted | abonda |
| nosotros | abondamos |
| ustedes | abondan |
| ellos / ellas | abondan |
Pretérito indefinido
| yo | abondé |
| tú | abondaste |
| él / ella / usted | abondó |
| nosotros | abondamos |
| ustedes | abondaron |
| ellos / ellas | abondaron |
Pretérito imperfecto
| yo | abondaba |
| tú | abondabas |
| él / ella / usted | abondaba |
| nosotros | abondábamos |
| ustedes | abondaban |
| ellos / ellas | abondaban |
Futuro
| yo | abondaré |
| tú | abondarás |
| él / ella / usted | abondará |
| nosotros | abondaremos |
| ustedes | abondarán |
| ellos / ellas | abondarán |
Condicional
| yo | abondaría |
| tú | abondarías |
| él / ella / usted | abondaría |
| nosotros | abondaríamos |
| ustedes | abondarían |
| ellos / ellas | abondarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | abonde |
| tú | abondes |
| él / ella / usted | abonde |
| nosotros | abondemos |
| ustedes | abonden |
| ellos / ellas | abonden |
Pretérito imperfecto
| yo | abondara |
| tú | abondaras |
| él / ella / usted | abondara |
| nosotros | abondáramos |
| ustedes | abondaran |
| ellos / ellas | abondaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | abonda |
| él / ella / usted | abonde |
| nosotros | abondemos |
| ustedes | abonden |
| ellos / ellas | abonden |
Negativo
| tú | no no abondes |
| él / ella / usted | no no abonde |
| nosotros | no no abondemos |
| ustedes | no no abonden |
| ellos / ellas | no no abonden |