Conjugación de abobar
aboˈbaɾEntretener, embelesar, embobar a alguien o estar uno embelesado, embobado o suspenso. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abobo |
| tú | abobas |
| él / ella / usted | aboba |
| nosotros | abobamos |
| ustedes | aboban |
| ellos / ellas | aboban |
Pretérito indefinido
| yo | abobé |
| tú | abobaste |
| él / ella / usted | abobó |
| nosotros | abobamos |
| ustedes | abobaron |
| ellos / ellas | abobaron |
Pretérito imperfecto
| yo | abobaba |
| tú | abobabas |
| él / ella / usted | abobaba |
| nosotros | abobábamos |
| ustedes | abobaban |
| ellos / ellas | abobaban |
Futuro
| yo | abobaré |
| tú | abobarás |
| él / ella / usted | abobará |
| nosotros | abobaremos |
| ustedes | abobarán |
| ellos / ellas | abobarán |
Condicional
| yo | abobaría |
| tú | abobarías |
| él / ella / usted | abobaría |
| nosotros | abobaríamos |
| ustedes | abobarían |
| ellos / ellas | abobarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | abobe |
| tú | abobes |
| él / ella / usted | abobe |
| nosotros | abobemos |
| ustedes | aboben |
| ellos / ellas | aboben |
Pretérito imperfecto
| yo | abobara |
| tú | abobaras |
| él / ella / usted | abobara |
| nosotros | abobáramos |
| ustedes | abobaran |
| ellos / ellas | abobaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | aboba |
| él / ella / usted | abobe |
| nosotros | abobemos |
| ustedes | aboben |
| ellos / ellas | aboben |
Negativo
| tú | no no abobes |
| él / ella / usted | no no abobe |
| nosotros | no no abobemos |
| ustedes | no no aboben |
| ellos / ellas | no no aboben |