Conjugación de abanicarse
infinitive of abanicar combined with se Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abanico |
| tú | abanicas |
| él / ella / usted | abanica |
| nosotros | abanicamos |
| ellos / ellas | abanican |
| ustedes | abanican |
Pretérito indefinido
| yo | abaniqué |
| tú | abanicaste |
| él / ella / usted | abanicó |
| nosotros | abanicamos |
| ellos / ellas | abanicaron |
| ustedes | abanicaron |
Pretérito imperfecto
| yo | abanicaba |
| tú | abanicabas |
| él / ella / usted | abanicaba |
| nosotros | abanicábamos |
| ellos / ellas | abanicaban |
| ustedes | abanicaban |
Futuro
| yo | abanicaré |
| tú | abanicarás |
| él / ella / usted | abanicará |
| nosotros | abanicaremos |
| ellos / ellas | abanicarán |
| ustedes | abanicarán |
Condicional
| yo | abanicaría |
| tú | abanicarías |
| él / ella / usted | abanicaría |
| nosotros | abanicaríamos |
| ellos / ellas | abanicarían |
| ustedes | abanicarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | abanique |
| tú | abaniques |
| él / ella / usted | abanique |
| nosotros | abaniquemos |
| ellos / ellas | abaniquen |
| ustedes | abaniquen |
Pretérito imperfecto
| yo | abanicara |
| tú | abanicaras |
| él / ella / usted | abanicara |
| nosotros | abanicáramos |
| ellos / ellas | abanicaran |
| ustedes | abanicaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | abanica |
| él / ella / usted | abanique |
| nosotros | abaniquemos |
| ustedes | abaniquen |
| ellos / ellas | abaniquen |
Negativo
| tú | no abaniques |
| él / ella / usted | no abanique |
| nosotros | no abaniquemos |
| ustedes | no abaniquen |
| ellos / ellas | no abaniquen |