Conjugación de abanar
abaˈnaɾMover o agitar en vaivén un objeto. Cribar y abanicar. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abano |
| tú | abanas |
| él / ella / usted | abana |
| nosotros | abanamos |
| ustedes | abanan |
| ellos / ellas | abanan |
Pretérito indefinido
| yo | abané |
| tú | abanaste |
| él / ella / usted | abanó |
| nosotros | abanamos |
| ustedes | abanaron |
| ellos / ellas | abanaron |
Pretérito imperfecto
| yo | abanaba |
| tú | abanabas |
| él / ella / usted | abanaba |
| nosotros | abanábamos |
| ustedes | abanaban |
| ellos / ellas | abanaban |
Futuro
| yo | abanaré |
| tú | abanarás |
| él / ella / usted | abanará |
| nosotros | abanaremos |
| ustedes | abanarán |
| ellos / ellas | abanarán |
Condicional
| yo | abanaría |
| tú | abanarías |
| él / ella / usted | abanaría |
| nosotros | abanaríamos |
| ustedes | abanarían |
| ellos / ellas | abanarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | abane |
| tú | abanes |
| él / ella / usted | abane |
| nosotros | abanemos |
| ustedes | abanen |
| ellos / ellas | abanen |
Pretérito imperfecto
| yo | abanara |
| tú | abanaras |
| él / ella / usted | abanara |
| nosotros | abanáramos |
| ustedes | abanaran |
| ellos / ellas | abanaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | abana |
| él / ella / usted | abane |
| nosotros | abanemos |
| ustedes | abanen |
| ellos / ellas | abanen |
Negativo
| tú | no no abanes |
| él / ella / usted | no no abane |
| nosotros | no no abanemos |
| ustedes | no no abanen |
| ellos / ellas | no no abanen |