Conjugation of streunerten
/[ˈʃtʁɔɪ̯nɐtn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv des Verbs streunern Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich streunerte |
| du | du streunertest |
| er / sie / es | er streunertet |
| wir | wir streunerten |
| ihr | ihr streunertet |
| sie / Sie | sie streunerten |
Präteritum
| ich | ich streunertete |
| du | du streunertetest |
| er / sie / es | er streunertete |
| wir | wir streunerteten |
| ihr | ihr streunertetet |
| sie / Sie | sie streunerteten |
Perfekt
| ich | ich habe gestreunertet |
| du | du hast gestreunertet |
| er / sie / es | er hat gestreunertet |
| wir | wir haben gestreunertet |
| ihr | ihr habt gestreunertet |
| sie / Sie | sie haben gestreunertet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte gestreunertet |
| du | du hattest gestreunertet |
| er / sie / es | er hatte gestreunertet |
| wir | wir hatten gestreunertet |
| ihr | ihr hattet gestreunertet |
| sie / Sie | sie hatten gestreunertet |
Futur I
| ich | ich werde streunerten |
| du | du wirst streunerten |
| er / sie / es | er wird streunerten |
| wir | wir werden streunerten |
| ihr | ihr werdet streunerten |
| sie / Sie | sie werden streunerten |
Futur II
| ich | ich werde gestreunertet haben |
| du | du wirst gestreunertet haben |
| er / sie / es | er wird gestreunertet haben |
| wir | wir werden gestreunertet haben |
| ihr | ihr werdet gestreunertet haben |
| sie / Sie | sie werden gestreunertet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich streunerte |
| du | du streunertest |
| er / sie / es | er streunerte |
| wir | wir streunerten |
| ihr | ihr streunertet |
| sie / Sie | sie streunerten |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe gestreunertet |
| du | du habest gestreunertet |
| er / sie / es | er habe gestreunertet |
| wir | wir haben gestreunertet |
| ihr | ihr habet gestreunertet |
| sie / Sie | sie haben gestreunertet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich streunertete |
| du | du streunertetest |
| er / sie / es | er streunertete |
| wir | wir streunerteten |
| ihr | ihr streunertetet |
| sie / Sie | sie streunerteten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte gestreunertet |
| du | du hättest gestreunertet |
| er / sie / es | er hätte gestreunertet |
| wir | wir hätten gestreunertet |
| ihr | ihr hättet gestreunertet |
| sie / Sie | sie hätten gestreunertet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde streunerten |
| du | du würdest streunerten |
| er / sie / es | er würde streunerten |
| wir | wir würden streunerten |
| ihr | ihr würdet streunerten |
| sie / Sie | sie würden streunerten |
Konditional II
| ich | ich würde gestreunertet haben |
| du | du würdest gestreunertet haben |
| er / sie / es | er würde gestreunertet haben |
| wir | wir würden gestreunertet haben |
| ihr | ihr würdet gestreunertet haben |
| sie / Sie | sie würden gestreunertet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | streunerte |
| wir | streunerten wir |
| ihr | streunertet |
| sie / Sie | streunerten Sie |