Conjugation of nickkoppten
/[ˈnɪkˌkɔptn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv des Verbs nickkoppen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich nickkoppte |
| du | du nickkopptest |
| er / sie / es | er nickkopptet |
| wir | wir nickkoppten |
| ihr | ihr nickkopptet |
| sie / Sie | sie nickkoppten |
Präteritum
| ich | ich nickkopptete |
| du | du nickkopptetest |
| er / sie / es | er nickkopptete |
| wir | wir nickkoppteten |
| ihr | ihr nickkopptetet |
| sie / Sie | sie nickkoppteten |
Perfekt
| ich | ich habe genickkopptet |
| du | du hast genickkopptet |
| er / sie / es | er hat genickkopptet |
| wir | wir haben genickkopptet |
| ihr | ihr habt genickkopptet |
| sie / Sie | sie haben genickkopptet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte genickkopptet |
| du | du hattest genickkopptet |
| er / sie / es | er hatte genickkopptet |
| wir | wir hatten genickkopptet |
| ihr | ihr hattet genickkopptet |
| sie / Sie | sie hatten genickkopptet |
Futur I
| ich | ich werde nickkoppten |
| du | du wirst nickkoppten |
| er / sie / es | er wird nickkoppten |
| wir | wir werden nickkoppten |
| ihr | ihr werdet nickkoppten |
| sie / Sie | sie werden nickkoppten |
Futur II
| ich | ich werde genickkopptet haben |
| du | du wirst genickkopptet haben |
| er / sie / es | er wird genickkopptet haben |
| wir | wir werden genickkopptet haben |
| ihr | ihr werdet genickkopptet haben |
| sie / Sie | sie werden genickkopptet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich nickkoppte |
| du | du nickkopptest |
| er / sie / es | er nickkoppte |
| wir | wir nickkoppten |
| ihr | ihr nickkopptet |
| sie / Sie | sie nickkoppten |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe genickkopptet |
| du | du habest genickkopptet |
| er / sie / es | er habe genickkopptet |
| wir | wir haben genickkopptet |
| ihr | ihr habet genickkopptet |
| sie / Sie | sie haben genickkopptet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich nickkopptete |
| du | du nickkopptetest |
| er / sie / es | er nickkopptete |
| wir | wir nickkoppteten |
| ihr | ihr nickkopptetet |
| sie / Sie | sie nickkoppteten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte genickkopptet |
| du | du hättest genickkopptet |
| er / sie / es | er hätte genickkopptet |
| wir | wir hätten genickkopptet |
| ihr | ihr hättet genickkopptet |
| sie / Sie | sie hätten genickkopptet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde nickkoppten |
| du | du würdest nickkoppten |
| er / sie / es | er würde nickkoppten |
| wir | wir würden nickkoppten |
| ihr | ihr würdet nickkoppten |
| sie / Sie | sie würden nickkoppten |
Konditional II
| ich | ich würde genickkopptet haben |
| du | du würdest genickkopptet haben |
| er / sie / es | er würde genickkopptet haben |
| wir | wir würden genickkopptet haben |
| ihr | ihr würdet genickkopptet haben |
| sie / Sie | sie würden genickkopptet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | nickkoppte |
| wir | nickkoppten wir |
| ihr | nickkopptet |
| sie / Sie | nickkoppten Sie |