Conjugation of mitredeten
/[ˈmɪtˌʁeːdətn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv der Nebensatzkonjugation des Verbs mitreden Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich redete mit |
| du | du redetest mit |
| er / sie / es | er redetet mit |
| wir | wir redeten mit |
| ihr | ihr redetet mit |
| sie / Sie | sie redeten mit |
Präteritum
| ich | ich redetete mit |
| du | du redetetest mit |
| er / sie / es | er redetete mit |
| wir | wir redeteten mit |
| ihr | ihr redetetet mit |
| sie / Sie | sie redeteten mit |
Perfekt
| ich | ich habe mitgeredetet |
| du | du hast mitgeredetet |
| er / sie / es | er hat mitgeredetet |
| wir | wir haben mitgeredetet |
| ihr | ihr habt mitgeredetet |
| sie / Sie | sie haben mitgeredetet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte mitgeredetet |
| du | du hattest mitgeredetet |
| er / sie / es | er hatte mitgeredetet |
| wir | wir hatten mitgeredetet |
| ihr | ihr hattet mitgeredetet |
| sie / Sie | sie hatten mitgeredetet |
Futur I
| ich | ich werde mitredeten |
| du | du wirst mitredeten |
| er / sie / es | er wird mitredeten |
| wir | wir werden mitredeten |
| ihr | ihr werdet mitredeten |
| sie / Sie | sie werden mitredeten |
Futur II
| ich | ich werde mitgeredetet haben |
| du | du wirst mitgeredetet haben |
| er / sie / es | er wird mitgeredetet haben |
| wir | wir werden mitgeredetet haben |
| ihr | ihr werdet mitgeredetet haben |
| sie / Sie | sie werden mitgeredetet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich redete mit |
| du | du redetest mit |
| er / sie / es | er redete mit |
| wir | wir redeten mit |
| ihr | ihr redetet mit |
| sie / Sie | sie redeten mit |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe mitgeredetet |
| du | du habest mitgeredetet |
| er / sie / es | er habe mitgeredetet |
| wir | wir haben mitgeredetet |
| ihr | ihr habet mitgeredetet |
| sie / Sie | sie haben mitgeredetet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich redetete mit |
| du | du redetetest mit |
| er / sie / es | er redetete mit |
| wir | wir redeteten mit |
| ihr | ihr redetetet mit |
| sie / Sie | sie redeteten mit |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte mitgeredetet |
| du | du hättest mitgeredetet |
| er / sie / es | er hätte mitgeredetet |
| wir | wir hätten mitgeredetet |
| ihr | ihr hättet mitgeredetet |
| sie / Sie | sie hätten mitgeredetet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde mitredeten |
| du | du würdest mitredeten |
| er / sie / es | er würde mitredeten |
| wir | wir würden mitredeten |
| ihr | ihr würdet mitredeten |
| sie / Sie | sie würden mitredeten |
Konditional II
| ich | ich würde mitgeredetet haben |
| du | du würdest mitgeredetet haben |
| er / sie / es | er würde mitgeredetet haben |
| wir | wir würden mitgeredetet haben |
| ihr | ihr würdet mitgeredetet haben |
| sie / Sie | sie würden mitgeredetet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | redete mit |
| wir | redeten wir mit |
| ihr | redetet mit |
| sie / Sie | redeten Sie mit |