Conjugation of merkeln
/[ˈmɛʁkl̩n]/in wichtigen Anliegen untätig bleiben und keine eindeutigen Angaben machen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich merkle |
| du | du merkelst |
| er / sie / es | er merkelt |
| wir | wir merkeln |
| ihr | ihr merkelt |
| sie / Sie | sie merkeln |
Präteritum
| ich | ich merkelte |
| du | du merkeltest |
| er / sie / es | er merkelte |
| wir | wir merkelten |
| ihr | ihr merkeltet |
| sie / Sie | sie merkelten |
Perfekt
| ich | ich habe gemerkelt |
| du | du hast gemerkelt |
| er / sie / es | er hat gemerkelt |
| wir | wir haben gemerkelt |
| ihr | ihr habt gemerkelt |
| sie / Sie | sie haben gemerkelt |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte gemerkelt |
| du | du hattest gemerkelt |
| er / sie / es | er hatte gemerkelt |
| wir | wir hatten gemerkelt |
| ihr | ihr hattet gemerkelt |
| sie / Sie | sie hatten gemerkelt |
Futur I
| ich | ich werde merkeln |
| du | du wirst merkeln |
| er / sie / es | er wird merkeln |
| wir | wir werden merkeln |
| ihr | ihr werdet merkeln |
| sie / Sie | sie werden merkeln |
Futur II
| ich | ich werde gemerkelt haben |
| du | du wirst gemerkelt haben |
| er / sie / es | er wird gemerkelt haben |
| wir | wir werden gemerkelt haben |
| ihr | ihr werdet gemerkelt haben |
| sie / Sie | sie werden gemerkelt haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich merkle |
| du | du merkelest |
| er / sie / es | er merkle |
| wir | wir merkeln |
| ihr | ihr merkelet |
| sie / Sie | sie merkeln |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe gemerkelt |
| du | du habest gemerkelt |
| er / sie / es | er habe gemerkelt |
| wir | wir haben gemerkelt |
| ihr | ihr habet gemerkelt |
| sie / Sie | sie haben gemerkelt |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich merkelte |
| du | du merkeltest |
| er / sie / es | er merkelte |
| wir | wir merkelten |
| ihr | ihr merkeltet |
| sie / Sie | sie merkelten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte gemerkelt |
| du | du hättest gemerkelt |
| er / sie / es | er hätte gemerkelt |
| wir | wir hätten gemerkelt |
| ihr | ihr hättet gemerkelt |
| sie / Sie | sie hätten gemerkelt |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde merkeln |
| du | du würdest merkeln |
| er / sie / es | er würde merkeln |
| wir | wir würden merkeln |
| ihr | ihr würdet merkeln |
| sie / Sie | sie würden merkeln |
Konditional II
| ich | ich würde gemerkelt haben |
| du | du würdest gemerkelt haben |
| er / sie / es | er würde gemerkelt haben |
| wir | wir würden gemerkelt haben |
| ihr | ihr würdet gemerkelt haben |
| sie / Sie | sie würden gemerkelt haben |
Imperativ
Imperativ
| du | merkle |
| wir | merkeln wir |
| ihr | merkelt |
| sie / Sie | merkeln Sie |