Conjugation of fremdgegangen
/[ˈfʁɛmtɡəˌɡaŋən]/Partizip Perfekt des Verbs fremdgehen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich fremdgegange |
| du | du fremdgegangst |
| er / sie / es | er fremdgegangt |
| wir | wir fremdgegangen |
| ihr | ihr fremdgegangt |
| sie / Sie | sie fremdgegangen |
Präteritum
| ich | ich fremdgegangte |
| du | du fremdgegangtest |
| er / sie / es | er fremdgegangte |
| wir | wir fremdgegangten |
| ihr | ihr fremdgegangtet |
| sie / Sie | sie fremdgegangten |
Perfekt
| ich | ich habe gefremdgegangt |
| du | du hast gefremdgegangt |
| er / sie / es | er hat gefremdgegangt |
| wir | wir haben gefremdgegangt |
| ihr | ihr habt gefremdgegangt |
| sie / Sie | sie haben gefremdgegangt |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte gefremdgegangt |
| du | du hattest gefremdgegangt |
| er / sie / es | er hatte gefremdgegangt |
| wir | wir hatten gefremdgegangt |
| ihr | ihr hattet gefremdgegangt |
| sie / Sie | sie hatten gefremdgegangt |
Futur I
| ich | ich werde fremdgegangen |
| du | du wirst fremdgegangen |
| er / sie / es | er wird fremdgegangen |
| wir | wir werden fremdgegangen |
| ihr | ihr werdet fremdgegangen |
| sie / Sie | sie werden fremdgegangen |
Futur II
| ich | ich werde gefremdgegangt haben |
| du | du wirst gefremdgegangt haben |
| er / sie / es | er wird gefremdgegangt haben |
| wir | wir werden gefremdgegangt haben |
| ihr | ihr werdet gefremdgegangt haben |
| sie / Sie | sie werden gefremdgegangt haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich fremdgegange |
| du | du fremdgegangest |
| er / sie / es | er fremdgegange |
| wir | wir fremdgegangen |
| ihr | ihr fremdgeganget |
| sie / Sie | sie fremdgegangen |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe gefremdgegangt |
| du | du habest gefremdgegangt |
| er / sie / es | er habe gefremdgegangt |
| wir | wir haben gefremdgegangt |
| ihr | ihr habet gefremdgegangt |
| sie / Sie | sie haben gefremdgegangt |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich fremdgegangte |
| du | du fremdgegangtest |
| er / sie / es | er fremdgegangte |
| wir | wir fremdgegangten |
| ihr | ihr fremdgegangtet |
| sie / Sie | sie fremdgegangten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte gefremdgegangt |
| du | du hättest gefremdgegangt |
| er / sie / es | er hätte gefremdgegangt |
| wir | wir hätten gefremdgegangt |
| ihr | ihr hättet gefremdgegangt |
| sie / Sie | sie hätten gefremdgegangt |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde fremdgegangen |
| du | du würdest fremdgegangen |
| er / sie / es | er würde fremdgegangen |
| wir | wir würden fremdgegangen |
| ihr | ihr würdet fremdgegangen |
| sie / Sie | sie würden fremdgegangen |
Konditional II
| ich | ich würde gefremdgegangt haben |
| du | du würdest gefremdgegangt haben |
| er / sie / es | er würde gefremdgegangt haben |
| wir | wir würden gefremdgegangt haben |
| ihr | ihr würdet gefremdgegangt haben |
| sie / Sie | sie würden gefremdgegangt haben |
Imperativ
Imperativ
| du | fremdgegang |
| wir | fremdgegangen wir |
| ihr | fremdgegangt |
| sie / Sie | fremdgegangen Sie |