Conjugation of forttrugen
/[ˈfɔʁtˌtʁuːɡn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv der Nebensatzkonjugation des Verbs forttragen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich truge fort |
| du | du trugst fort |
| er / sie / es | er trugt fort |
| wir | wir trugen fort |
| ihr | ihr trugt fort |
| sie / Sie | sie trugen fort |
Präteritum
| ich | ich trugte fort |
| du | du trugtest fort |
| er / sie / es | er trugte fort |
| wir | wir trugten fort |
| ihr | ihr trugtet fort |
| sie / Sie | sie trugten fort |
Perfekt
| ich | ich habe fortgetrugt |
| du | du hast fortgetrugt |
| er / sie / es | er hat fortgetrugt |
| wir | wir haben fortgetrugt |
| ihr | ihr habt fortgetrugt |
| sie / Sie | sie haben fortgetrugt |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte fortgetrugt |
| du | du hattest fortgetrugt |
| er / sie / es | er hatte fortgetrugt |
| wir | wir hatten fortgetrugt |
| ihr | ihr hattet fortgetrugt |
| sie / Sie | sie hatten fortgetrugt |
Futur I
| ich | ich werde forttrugen |
| du | du wirst forttrugen |
| er / sie / es | er wird forttrugen |
| wir | wir werden forttrugen |
| ihr | ihr werdet forttrugen |
| sie / Sie | sie werden forttrugen |
Futur II
| ich | ich werde fortgetrugt haben |
| du | du wirst fortgetrugt haben |
| er / sie / es | er wird fortgetrugt haben |
| wir | wir werden fortgetrugt haben |
| ihr | ihr werdet fortgetrugt haben |
| sie / Sie | sie werden fortgetrugt haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich truge fort |
| du | du trugest fort |
| er / sie / es | er truge fort |
| wir | wir trugen fort |
| ihr | ihr truget fort |
| sie / Sie | sie trugen fort |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe fortgetrugt |
| du | du habest fortgetrugt |
| er / sie / es | er habe fortgetrugt |
| wir | wir haben fortgetrugt |
| ihr | ihr habet fortgetrugt |
| sie / Sie | sie haben fortgetrugt |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich trugte fort |
| du | du trugtest fort |
| er / sie / es | er trugte fort |
| wir | wir trugten fort |
| ihr | ihr trugtet fort |
| sie / Sie | sie trugten fort |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte fortgetrugt |
| du | du hättest fortgetrugt |
| er / sie / es | er hätte fortgetrugt |
| wir | wir hätten fortgetrugt |
| ihr | ihr hättet fortgetrugt |
| sie / Sie | sie hätten fortgetrugt |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde forttrugen |
| du | du würdest forttrugen |
| er / sie / es | er würde forttrugen |
| wir | wir würden forttrugen |
| ihr | ihr würdet forttrugen |
| sie / Sie | sie würden forttrugen |
Konditional II
| ich | ich würde fortgetrugt haben |
| du | du würdest fortgetrugt haben |
| er / sie / es | er würde fortgetrugt haben |
| wir | wir würden fortgetrugt haben |
| ihr | ihr würdet fortgetrugt haben |
| sie / Sie | sie würden fortgetrugt haben |
Imperativ
Imperativ
| du | trug fort |
| wir | trugen wir fort |
| ihr | trugt fort |
| sie / Sie | trugen Sie fort |