Conjugation of brieften
/[ˈbʁiːftn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv des Verbs briefen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich briefte |
| du | du brieftest |
| er / sie / es | er brieftet |
| wir | wir brieften |
| ihr | ihr brieftet |
| sie / Sie | sie brieften |
Präteritum
| ich | ich brieftete |
| du | du brieftetest |
| er / sie / es | er brieftete |
| wir | wir briefteten |
| ihr | ihr brieftetet |
| sie / Sie | sie briefteten |
Perfekt
| ich | ich habe gebrieftet |
| du | du hast gebrieftet |
| er / sie / es | er hat gebrieftet |
| wir | wir haben gebrieftet |
| ihr | ihr habt gebrieftet |
| sie / Sie | sie haben gebrieftet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte gebrieftet |
| du | du hattest gebrieftet |
| er / sie / es | er hatte gebrieftet |
| wir | wir hatten gebrieftet |
| ihr | ihr hattet gebrieftet |
| sie / Sie | sie hatten gebrieftet |
Futur I
| ich | ich werde brieften |
| du | du wirst brieften |
| er / sie / es | er wird brieften |
| wir | wir werden brieften |
| ihr | ihr werdet brieften |
| sie / Sie | sie werden brieften |
Futur II
| ich | ich werde gebrieftet haben |
| du | du wirst gebrieftet haben |
| er / sie / es | er wird gebrieftet haben |
| wir | wir werden gebrieftet haben |
| ihr | ihr werdet gebrieftet haben |
| sie / Sie | sie werden gebrieftet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich briefte |
| du | du brieftest |
| er / sie / es | er briefte |
| wir | wir brieften |
| ihr | ihr brieftet |
| sie / Sie | sie brieften |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe gebrieftet |
| du | du habest gebrieftet |
| er / sie / es | er habe gebrieftet |
| wir | wir haben gebrieftet |
| ihr | ihr habet gebrieftet |
| sie / Sie | sie haben gebrieftet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich brieftete |
| du | du brieftetest |
| er / sie / es | er brieftete |
| wir | wir briefteten |
| ihr | ihr brieftetet |
| sie / Sie | sie briefteten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte gebrieftet |
| du | du hättest gebrieftet |
| er / sie / es | er hätte gebrieftet |
| wir | wir hätten gebrieftet |
| ihr | ihr hättet gebrieftet |
| sie / Sie | sie hätten gebrieftet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde brieften |
| du | du würdest brieften |
| er / sie / es | er würde brieften |
| wir | wir würden brieften |
| ihr | ihr würdet brieften |
| sie / Sie | sie würden brieften |
Konditional II
| ich | ich würde gebrieftet haben |
| du | du würdest gebrieftet haben |
| er / sie / es | er würde gebrieftet haben |
| wir | wir würden gebrieftet haben |
| ihr | ihr würdet gebrieftet haben |
| sie / Sie | sie würden gebrieftet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | briefte |
| wir | brieften wir |
| ihr | brieftet |
| sie / Sie | brieften Sie |