Conjugation of bannten
/[ˈbantn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv des Verbs bannen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich bannte |
| du | du banntest |
| er / sie / es | er banntet |
| wir | wir bannten |
| ihr | ihr banntet |
| sie / Sie | sie bannten |
Präteritum
| ich | ich banntete |
| du | du banntetest |
| er / sie / es | er banntete |
| wir | wir bannteten |
| ihr | ihr banntetet |
| sie / Sie | sie bannteten |
Perfekt
| ich | ich habe gebanntet |
| du | du hast gebanntet |
| er / sie / es | er hat gebanntet |
| wir | wir haben gebanntet |
| ihr | ihr habt gebanntet |
| sie / Sie | sie haben gebanntet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte gebanntet |
| du | du hattest gebanntet |
| er / sie / es | er hatte gebanntet |
| wir | wir hatten gebanntet |
| ihr | ihr hattet gebanntet |
| sie / Sie | sie hatten gebanntet |
Futur I
| ich | ich werde bannten |
| du | du wirst bannten |
| er / sie / es | er wird bannten |
| wir | wir werden bannten |
| ihr | ihr werdet bannten |
| sie / Sie | sie werden bannten |
Futur II
| ich | ich werde gebanntet haben |
| du | du wirst gebanntet haben |
| er / sie / es | er wird gebanntet haben |
| wir | wir werden gebanntet haben |
| ihr | ihr werdet gebanntet haben |
| sie / Sie | sie werden gebanntet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich bannte |
| du | du banntest |
| er / sie / es | er bannte |
| wir | wir bannten |
| ihr | ihr banntet |
| sie / Sie | sie bannten |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe gebanntet |
| du | du habest gebanntet |
| er / sie / es | er habe gebanntet |
| wir | wir haben gebanntet |
| ihr | ihr habet gebanntet |
| sie / Sie | sie haben gebanntet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich banntete |
| du | du banntetest |
| er / sie / es | er banntete |
| wir | wir bannteten |
| ihr | ihr banntetet |
| sie / Sie | sie bannteten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte gebanntet |
| du | du hättest gebanntet |
| er / sie / es | er hätte gebanntet |
| wir | wir hätten gebanntet |
| ihr | ihr hättet gebanntet |
| sie / Sie | sie hätten gebanntet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde bannten |
| du | du würdest bannten |
| er / sie / es | er würde bannten |
| wir | wir würden bannten |
| ihr | ihr würdet bannten |
| sie / Sie | sie würden bannten |
Konditional II
| ich | ich würde gebanntet haben |
| du | du würdest gebanntet haben |
| er / sie / es | er würde gebanntet haben |
| wir | wir würden gebanntet haben |
| ihr | ihr würdet gebanntet haben |
| sie / Sie | sie würden gebanntet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | bannte |
| wir | bannten wir |
| ihr | banntet |
| sie / Sie | bannten Sie |