Conjugation of bankrottgingen
/[baŋˈkʁɔtˌɡɪŋən]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv der Nebensatzkonjugation des Verbs bankrottgehen Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich bankrottginge |
| du | du bankrottgingst |
| er / sie / es | er bankrottgingt |
| wir | wir bankrottgingen |
| ihr | ihr bankrottgingt |
| sie / Sie | sie bankrottgingen |
Präteritum
| ich | ich bankrottgingte |
| du | du bankrottgingtest |
| er / sie / es | er bankrottgingte |
| wir | wir bankrottgingten |
| ihr | ihr bankrottgingtet |
| sie / Sie | sie bankrottgingten |
Perfekt
| ich | ich habe gebankrottgingt |
| du | du hast gebankrottgingt |
| er / sie / es | er hat gebankrottgingt |
| wir | wir haben gebankrottgingt |
| ihr | ihr habt gebankrottgingt |
| sie / Sie | sie haben gebankrottgingt |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte gebankrottgingt |
| du | du hattest gebankrottgingt |
| er / sie / es | er hatte gebankrottgingt |
| wir | wir hatten gebankrottgingt |
| ihr | ihr hattet gebankrottgingt |
| sie / Sie | sie hatten gebankrottgingt |
Futur I
| ich | ich werde bankrottgingen |
| du | du wirst bankrottgingen |
| er / sie / es | er wird bankrottgingen |
| wir | wir werden bankrottgingen |
| ihr | ihr werdet bankrottgingen |
| sie / Sie | sie werden bankrottgingen |
Futur II
| ich | ich werde gebankrottgingt haben |
| du | du wirst gebankrottgingt haben |
| er / sie / es | er wird gebankrottgingt haben |
| wir | wir werden gebankrottgingt haben |
| ihr | ihr werdet gebankrottgingt haben |
| sie / Sie | sie werden gebankrottgingt haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich bankrottginge |
| du | du bankrottgingest |
| er / sie / es | er bankrottginge |
| wir | wir bankrottgingen |
| ihr | ihr bankrottginget |
| sie / Sie | sie bankrottgingen |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe gebankrottgingt |
| du | du habest gebankrottgingt |
| er / sie / es | er habe gebankrottgingt |
| wir | wir haben gebankrottgingt |
| ihr | ihr habet gebankrottgingt |
| sie / Sie | sie haben gebankrottgingt |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich bankrottgingte |
| du | du bankrottgingtest |
| er / sie / es | er bankrottgingte |
| wir | wir bankrottgingten |
| ihr | ihr bankrottgingtet |
| sie / Sie | sie bankrottgingten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte gebankrottgingt |
| du | du hättest gebankrottgingt |
| er / sie / es | er hätte gebankrottgingt |
| wir | wir hätten gebankrottgingt |
| ihr | ihr hättet gebankrottgingt |
| sie / Sie | sie hätten gebankrottgingt |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde bankrottgingen |
| du | du würdest bankrottgingen |
| er / sie / es | er würde bankrottgingen |
| wir | wir würden bankrottgingen |
| ihr | ihr würdet bankrottgingen |
| sie / Sie | sie würden bankrottgingen |
Konditional II
| ich | ich würde gebankrottgingt haben |
| du | du würdest gebankrottgingt haben |
| er / sie / es | er würde gebankrottgingt haben |
| wir | wir würden gebankrottgingt haben |
| ihr | ihr würdet gebankrottgingt haben |
| sie / Sie | sie würden gebankrottgingt haben |
Imperativ
Imperativ
| du | bankrottging |
| wir | bankrottgingen wir |
| ihr | bankrottgingt |
| sie / Sie | bankrottgingen Sie |