Conjugation of afterredeten
/[ˈaftɐˌʁeːdətn̩]/1. Person Plural Konjunktiv II Präteritum Aktiv des Verbs afterreden Ver definición completa →
Indikativ
Präsens
| ich | ich afterredete |
| du | du afterredetest |
| er / sie / es | er afterredetet |
| wir | wir afterredeten |
| ihr | ihr afterredetet |
| sie / Sie | sie afterredeten |
Präteritum
| ich | ich afterredetete |
| du | du afterredetetest |
| er / sie / es | er afterredetete |
| wir | wir afterredeteten |
| ihr | ihr afterredetetet |
| sie / Sie | sie afterredeteten |
Perfekt
| ich | ich habe geafterredetet |
| du | du hast geafterredetet |
| er / sie / es | er hat geafterredetet |
| wir | wir haben geafterredetet |
| ihr | ihr habt geafterredetet |
| sie / Sie | sie haben geafterredetet |
Plusquamperfekt
| ich | ich hatte geafterredetet |
| du | du hattest geafterredetet |
| er / sie / es | er hatte geafterredetet |
| wir | wir hatten geafterredetet |
| ihr | ihr hattet geafterredetet |
| sie / Sie | sie hatten geafterredetet |
Futur I
| ich | ich werde afterredeten |
| du | du wirst afterredeten |
| er / sie / es | er wird afterredeten |
| wir | wir werden afterredeten |
| ihr | ihr werdet afterredeten |
| sie / Sie | sie werden afterredeten |
Futur II
| ich | ich werde geafterredetet haben |
| du | du wirst geafterredetet haben |
| er / sie / es | er wird geafterredetet haben |
| wir | wir werden geafterredetet haben |
| ihr | ihr werdet geafterredetet haben |
| sie / Sie | sie werden geafterredetet haben |
Konjunktiv
Konjunktiv I (Präsens)
| ich | ich afterredete |
| du | du afterredetest |
| er / sie / es | er afterredete |
| wir | wir afterredeten |
| ihr | ihr afterredetet |
| sie / Sie | sie afterredeten |
Konjunktiv I (Perfekt)
| ich | ich habe geafterredetet |
| du | du habest geafterredetet |
| er / sie / es | er habe geafterredetet |
| wir | wir haben geafterredetet |
| ihr | ihr habet geafterredetet |
| sie / Sie | sie haben geafterredetet |
Konjunktiv II (Präteritum)
| ich | ich afterredetete |
| du | du afterredetetest |
| er / sie / es | er afterredetete |
| wir | wir afterredeteten |
| ihr | ihr afterredetetet |
| sie / Sie | sie afterredeteten |
Konjunktiv II (Plusquamperfekt)
| ich | ich hätte geafterredetet |
| du | du hättest geafterredetet |
| er / sie / es | er hätte geafterredetet |
| wir | wir hätten geafterredetet |
| ihr | ihr hättet geafterredetet |
| sie / Sie | sie hätten geafterredetet |
Konditional
Konditional I
| ich | ich würde afterredeten |
| du | du würdest afterredeten |
| er / sie / es | er würde afterredeten |
| wir | wir würden afterredeten |
| ihr | ihr würdet afterredeten |
| sie / Sie | sie würden afterredeten |
Konditional II
| ich | ich würde geafterredetet haben |
| du | du würdest geafterredetet haben |
| er / sie / es | er würde geafterredetet haben |
| wir | wir würden geafterredetet haben |
| ihr | ihr würdet geafterredetet haben |
| sie / Sie | sie würden geafterredetet haben |
Imperativ
Imperativ
| du | afterredete |
| wir | afterredeten wir |
| ihr | afterredetet |
| sie / Sie | afterredeten Sie |