Conjugation of vejlede
vajleːˀðəto guide, instruct (tell how a thing should be done) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vejlede |
Præsens
| jeg | vejleder |
| du | vejleder |
| han / hun / den / det | vejleder |
| vi | vejleder |
| I | vejleder |
| de | vejleder |
Præteritum
| jeg | vejledede |
| du | vejledede |
| han / hun / den / det | vejledede |
| vi | vejledede |
| I | vejledede |
| de | vejledede |
Imperativ
| — | vejled |
Perfektum participium
| — | vejledt |
Præsens participium
| — | vejledende |
Passiv
Infinitiv
| — | vejledes |
Præsens
| jeg | vejledes |
| du | vejledes |
| han / hun / den / det | vejledes |
| vi | vejledes |
| I | vejledes |
| de | vejledes |
Præteritum
| jeg | vejlededes |
| du | vejlededes |
| han / hun / den / det | vejlededes |
| vi | vejlededes |
| I | vejlededes |
| de | vejlededes |