Conjugation of undslippe
to escape, get away Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | undslippe |
Præsens
| jeg | undslipper |
| du | undslipper |
| han / hun / den / det | undslipper |
| vi | undslipper |
| I | undslipper |
| de | undslipper |
Præteritum
| jeg | undslap |
| du | undslap |
| han / hun / den / det | undslap |
| vi | undslap |
| I | undslap |
| de | undslap |
Imperativ
| — | undslip |
Perfektum participium
| — | undsluppet |
Præsens participium
| — | undslippende |