Conjugation of spalte
to decompose Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | spalte |
Præsens
| jeg | spalter |
| du | spalter |
| han / hun / den / det | spalter |
| vi | spalter |
| I | spalter |
| de | spalter |
Præteritum
| jeg | spaltede |
| du | spaltede |
| han / hun / den / det | spaltede |
| vi | spaltede |
| I | spaltede |
| de | spaltede |
Perfektum
| — | har spaltet |
Imperativ
| — | spalt |
Perfektum participium
| — | spaltet |
Præsens participium
| — | spaltende |
Passiv
Infinitiv
| — | spaltes |
Præsens
| jeg | spaltes |
| du | spaltes |
| han / hun / den / det | spaltes |
| vi | spaltes |
| I | spaltes |
| de | spaltes |
Præteritum
| jeg | spaltedes |
| du | spaltedes |
| han / hun / den / det | spaltedes |
| vi | spaltedes |
| I | spaltedes |
| de | spaltedes |