Conjugation of sandsynliggøre
to make probable; to make likely Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sandsynliggøre |
Præsens
| jeg | sandsynliggører |
| du | sandsynliggører |
| han / hun / den / det | sandsynliggører |
| vi | sandsynliggører |
| I | sandsynliggører |
| de | sandsynliggører |
Præteritum
| jeg | sandsynliggjorde |
| du | sandsynliggjorde |
| han / hun / den / det | sandsynliggjorde |
| vi | sandsynliggjorde |
| I | sandsynliggjorde |
| de | sandsynliggjorde |
Perfektum
| — | har sandsynliggjort |
Imperativ
| — | sandsynliggør |
Perfektum participium
| — | sandsynliggjort |
Præsens participium
| — | sandsynliggøren |
Passiv
Infinitiv
| — | sandsynliggøres |
Præsens
| jeg | sandsynliggøres |
| du | sandsynliggøres |
| han / hun / den / det | sandsynliggøres |
| vi | sandsynliggøres |
| I | sandsynliggøres |
| de | sandsynliggøres |