Conjugation of rane
raːnəto steal (to illegally take possession of); commit robbery Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | rane |
Præsens
| jeg | raner |
| du | raner |
| han / hun / den / det | raner |
| vi | raner |
| I | raner |
| de | raner |
Præteritum
| jeg | ranede |
| du | ranede |
| han / hun / den / det | ranede |
| vi | ranede |
| I | ranede |
| de | ranede |
Perfektum
| — | har ranet |
Imperativ
| — | ran |
Perfektum participium
| — | ranet |
Præsens participium
| — | ranende |
Passiv
Infinitiv
| — | ranes |
Præsens
| jeg | ranes |
| du | ranes |
| han / hun / den / det | ranes |
| vi | ranes |
| I | ranes |
| de | ranes |
Præteritum
| jeg | ranedes |
| du | ranedes |
| han / hun / den / det | ranedes |
| vi | ranedes |
| I | ranedes |
| de | ranedes |