Conjugation of rønne
to learn, experience, try, attempt, test. Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | rønne |
Præsens
| jeg | rønner |
| du | rønner |
| han / hun / den / det | rønner |
| vi | rønner |
| I | rønner |
| de | rønner |
Præteritum
| jeg | rønnede |
| du | rønnede |
| han / hun / den / det | rønnede |
| vi | rønnede |
| I | rønnede |
| de | rønnede |
Perfektum
| — | har rønnet |
Imperativ
| — | røn |
Perfektum participium
| — | rønnet |
Præsens participium
| — | rønnende |
Passiv
Infinitiv
| — | rønnes |
Præsens
| jeg | rønnes |
| du | rønnes |
| han / hun / den / det | rønnes |
| vi | rønnes |
| I | rønnes |
| de | rønnes |