Conjugation of påskønne
to appreciate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | påskønne |
Præsens
| jeg | påskønner |
| du | påskønner |
| han / hun / den / det | påskønner |
| vi | påskønner |
| I | påskønner |
| de | påskønner |
Præteritum
| jeg | påskønnede |
| du | påskønnede |
| han / hun / den / det | påskønnede |
| vi | påskønnede |
| I | påskønnede |
| de | påskønnede |
Perfektum
| — | har påskønnet |
Imperativ
| — | påskøn |
Perfektum participium
| — | påskønnet |
Præsens participium
| — | påskønnende |
Passiv
Infinitiv
| — | påskønnes |
Præsens
| jeg | påskønnes |
| du | påskønnes |
| han / hun / den / det | påskønnes |
| vi | påskønnes |
| I | påskønnes |
| de | påskønnes |
Præteritum
| jeg | påskønnedes |
| du | påskønnedes |
| han / hun / den / det | påskønnedes |
| vi | påskønnedes |
| I | påskønnedes |
| de | påskønnedes |