Conjugation of normativisere
to normativize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | normativisere |
Præsens
| jeg | normativiserer |
| du | normativiserer |
| han / hun / den / det | normativiserer |
| vi | normativiserer |
| I | normativiserer |
| de | normativiserer |
Præteritum
| jeg | normativiserede |
| du | normativiserede |
| han / hun / den / det | normativiserede |
| vi | normativiserede |
| I | normativiserede |
| de | normativiserede |
Imperativ
| — | normativiser |
Perfektum participium
| — | normativiseret |
Præsens participium
| — | normativiserende |
Passiv
Infinitiv
| — | normativiseres |
Præsens
| jeg | normativiseres |
| du | normativiseres |
| han / hun / den / det | normativiseres |
| vi | normativiseres |
| I | normativiseres |
| de | normativiseres |
Præteritum
| jeg | normativiseredes |
| du | normativiseredes |
| han / hun / den / det | normativiseredes |
| vi | normativiseredes |
| I | normativiseredes |
| de | normativiseredes |