Conjugation of modtage
to receive, get, accept Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | modtage |
Præsens
| jeg | modtager |
| du | modtager |
| han / hun / den / det | modtager |
| vi | modtager |
| I | modtager |
| de | modtager |
Præteritum
| jeg | modtog |
| du | modtog |
| han / hun / den / det | modtog |
| vi | modtog |
| I | modtog |
| de | modtog |
Imperativ
| — | modtag |
Perfektum participium
| — | modtaget |
Præsens participium
| — | modtagende |
Passiv
Infinitiv
| — | modtages |
Præsens
| jeg | modtages |
| du | modtages |
| han / hun / den / det | modtages |
| vi | modtages |
| I | modtages |
| de | modtages |