Conjugation of mildne
to alleviate, soothe (some pain) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | mildne |
Præsens
| jeg | mildner |
| du | mildner |
| han / hun / den / det | mildner |
| vi | mildner |
| I | mildner |
| de | mildner |
Præteritum
| jeg | mildnede |
| du | mildnede |
| han / hun / den / det | mildnede |
| vi | mildnede |
| I | mildnede |
| de | mildnede |
Perfektum
| — | har mildnet |
Imperativ
| — | mildn |
Perfektum participium
| — | mildnet |
Præsens participium
| — | mildnende |
Passiv
Infinitiv
| — | mildnes |
Præsens
| jeg | mildnes |
| du | mildnes |
| han / hun / den / det | mildnes |
| vi | mildnes |
| I | mildnes |
| de | mildnes |
Præteritum
| jeg | mildnedes |
| du | mildnedes |
| han / hun / den / det | mildnedes |
| vi | mildnedes |
| I | mildnedes |
| de | mildnedes |