Conjugation of hykle
[ˈhyɡ̊lə]be hypocritical, to feign (e.g. piety, goodwill) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | hykle |
Præsens
| jeg | hykler |
| du | hykler |
| han / hun / den / det | hykler |
| vi | hykler |
| I | hykler |
| de | hykler |
Præteritum
| jeg | hyklede |
| du | hyklede |
| han / hun / den / det | hyklede |
| vi | hyklede |
| I | hyklede |
| de | hyklede |
Perfektum
| — | har hyklet |
Imperativ
| — | hykl |
Perfektum participium
| — | hyklet |
Præsens participium
| — | hyklende |
Passiv
Infinitiv
| — | hykles |
Præsens
| jeg | hykles |
| du | hykles |
| han / hun / den / det | hykles |
| vi | hykles |
| I | hykles |
| de | hykles |
Præteritum
| jeg | hykledes |
| du | hykledes |
| han / hun / den / det | hykledes |
| vi | hykledes |
| I | hykledes |
| de | hykledes |