Conjugation of gnave
to scratch, rub, or scrape (against something) so that it wears out Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | gnave |
Præsens
| jeg | gnaver |
| du | gnaver |
| han / hun / den / det | gnaver |
| vi | gnaver |
| I | gnaver |
| de | gnaver |
Præteritum
| jeg | gnavede |
| du | gnavede |
| han / hun / den / det | gnavede |
| vi | gnavede |
| I | gnavede |
| de | gnavede |
Imperativ
| — | gnav |
Perfektum participium
| — | gnavet |
Præsens participium
| — | gnavende |
Passiv
Infinitiv
| — | gnaves |
Præsens
| jeg | gnaves |
| du | gnaves |
| han / hun / den / det | gnaves |
| vi | gnaves |
| I | gnaves |
| de | gnaves |
Præteritum
| jeg | gnavedes |
| du | gnavedes |
| han / hun / den / det | gnavedes |
| vi | gnavedes |
| I | gnavedes |
| de | gnavedes |