Conjugation of begrunde
justify Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | at begrunde |
Præsens
| jeg | begrunder |
| du | begrunder |
| han / hun / den / det | begrunder |
| vi | begrunder |
| I | begrunder |
| de | begrunder |
Præteritum
| jeg | begrundede |
| du | begrundede |
| han / hun / den / det | begrundede |
| vi | begrundede |
| I | begrundede |
| de | begrundede |
Perfektum
| — | har begrundet |
Imperativ
| — | begrund |