Conjugation of zabloudit
[ˈzablou̯ɟɪt]ztratit orientaci v prostoru a následkem toho nebýt schopný dojít k cíli Ver definición completa →
Dokonavý vid
Infinitiv
| — | zabloudit |
Minulý čas (rod mužský)
| já | zabloudil jsem |
| ty | zabloudil jsi |
| on / ona / ono | zabloudil |
| my | zabloudili jsme |
| vy | zabloudili jste |
| oni / ony / ona | zabloudili |
Minulý čas (rod ženský)
| já | zabloudila jsem |
| ty | zabloudila jsi |
| on / ona / ono | zabloudila |
| my | zabloudily jsme |
| vy | zabloudily jste |
| oni / ony / ona | zabloudily |
Minulý čas (rod střední)
| ono | zabloudilo |
Budoucí čas
| já | zabloudím |
| ty | zabloudíš |
| on / ona / ono | zabloudí |
| my | zabloudíme |
| vy | zabloudíte |
| oni / ony / ona | zabloudí |
Rozkazovací způsob
| ty | zabluď |
| my | zabluďme |
| vy | zabluďte |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.