Conjugation of conviure
/[kumˈbiw.ɾə]/first-person singular future indicative of conviure Ver definición completa →
Indicatiu
Present
| jo | convisc |
| tu | convius |
| ell / ella / vostè | conviu |
| nosaltres | convivim |
| vosaltres | conviviu |
| ells / elles / vostès | conviuen |
Imperfet
| jo | convivia |
| tu | convivies |
| ell / ella / vostè | convivia |
| nosaltres | convivíem |
| vosaltres | convivíeu |
| ells / elles / vostès | convivien |
Pretèrit perfet simple
| jo | convisquí |
| tu | convisqueres |
| ell / ella / vostè | convisqué |
| nosaltres | convisquérem |
| vosaltres | convisquéreu |
| ells / elles / vostès | convisqueren |
Futur
| jo | conviuré |
| tu | conviuràs |
| ell / ella / vostè | conviurà |
| nosaltres | conviurem |
| vosaltres | conviureu |
| ells / elles / vostès | conviuran |
Condicional
| jo | conviuria |
| tu | conviuries |
| ell / ella / vostè | conviuria |
| nosaltres | conviuríem |
| vosaltres | conviuríeu |
| ells / elles / vostès | conviurien |
Subjuntiu
Present
| jo | convisqui |
| tu | convisquis |
| ell / ella / vostè | convisqui |
| nosaltres | convisquem |
| vosaltres | convisqueu |
| ells / elles / vostès | convisquin |
Imperfet
| jo | convisqués |
| tu | convisquessis |
| ell / ella / vostè | convisqués |
| nosaltres | convisquéssim |
| vosaltres | convisquéssiu |
| ells / elles / vostès | convisquessin |
Imperatiu
Afirmatiu
| tu | conviu |
| ell / ella / vostè | convisqui |
| nosaltres | convisquem |
| vosaltres | conviviu |
| ells / elles / vostès | convisquin |
Negatiu
| tu | no convisquis |
| ell / ella / vostè | no convisqui |
| nosaltres | no convisquem |
| vosaltres | no convisqueu |
| ells / elles / vostès | no convisquin |