Conjugation of arraulir-se
reflexive of arraulir Ver definición completa →
Indicatiu
Present
| jo | m'arrauleixo |
| tu | t'arrauleixes |
| ell / ella / vostè | s'arrauleix |
| nosaltres | ens arraulim |
| vosaltres | us arrauliu |
| ells / elles / vostès | s'arrauleixen |
Imperfet
| jo | m'arraulia |
| tu | t'arraulies |
| ell / ella / vostè | s'arraulia |
| nosaltres | ens arraulíem |
| vosaltres | us arraulíeu |
| ells / elles / vostès | s'arraulien |
Pretèrit perfet simple
| jo | m'arraulí |
| tu | t'arraulires |
| ell / ella / vostè | s'arraulí |
| nosaltres | ens arraulírem |
| vosaltres | us arraulíreu |
| ells / elles / vostès | s'arrauliren |
Futur
| jo | m'arrauliré |
| tu | t'arrauliràs |
| ell / ella / vostè | s'arraulirà |
| nosaltres | ens arraulirem |
| vosaltres | us arraulireu |
| ells / elles / vostès | s'arrauliran |
Condicional
| jo | m'arrauliria |
| tu | t'arrauliries |
| ell / ella / vostè | s'arrauliria |
| nosaltres | ens arrauliríem |
| vosaltres | us arrauliríeu |
| ells / elles / vostès | s'arraulirien |
Subjuntiu
Present
| jo | m'arrauleixi |
| tu | t'arrauleixis |
| ell / ella / vostè | s'arrauleixi |
| nosaltres | ens arraulim |
| vosaltres | us arrauliu |
| ells / elles / vostès | s'arrauleixin |
Imperfet
| jo | m'arraulís |
| tu | t'arraulissis |
| ell / ella / vostè | s'arraulís |
| nosaltres | ens arraulíssim |
| vosaltres | us arraulíssiu |
| ells / elles / vostès | s'arraulissin |
Imperatiu
Afirmatiu
| tu | arrauleix-te |
| ell / ella / vostè | arrauleixi's |
| nosaltres | arraulim-nos |
| vosaltres | arrauliu-vos |
| ells / elles / vostès | arrauleixin-se |
Negatiu
| tu | no t'arrauleixis |
| ell / ella / vostè | no s'arrauleixi |
| nosaltres | no ens arraulim |
| vosaltres | no us arrauliu |
| ells / elles / vostès | no s'arrauleixin |