Conjugation of يود
To iodize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَيْوِيد |
الْمَاضِي
| أَنَا | يَوَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَوَّدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَوَّدَ |
| نَحْنُ | يَوَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَوَّدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوَّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُيَوِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُيَوِّدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُيَوِّدُ |
| نَحْنُ | نُيَوِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُيَوِّدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُيَوِّدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُيَوِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُيَوِّدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُيَوِّدَ |
| نَحْنُ | نُيَوِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُيَوِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُيَوِّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُيَوِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُيَوِّدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُيَوِّدْ |
| نَحْنُ | نُيَوِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُيَوِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُيَوِّدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَوِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَوِّدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | يَوَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَوَّدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | يَوَّدَتْ |
| نَحْنُ | يَوَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَوَّدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوَّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُيَوِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُيَوِّدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُيَوِّدُ |
| نَحْنُ | نُيَوِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُيَوِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُيَوِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُيَوِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُيَوِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُيَوِّدَ |
| نَحْنُ | نُيَوِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُيَوِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُيَوِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُيَوِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُيَوِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُيَوِّدْ |
| نَحْنُ | نُيَوِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُيَوِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُيَوِّدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَوِّدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَوِّدْنَ |