Conjugation of يقظ
to be wary, be alert, be vigilant Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | يَقَظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | يَقِظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَقِظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِظَ |
| نَحْنُ | يَقِظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَقِظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْقَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْقَظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْقَظُ |
| نَحْنُ | نَيْقَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْقَظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْقَظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْقَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْقَظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْقَظَ |
| نَحْنُ | نَيْقَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْقَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْقَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْقَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْقَظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْقَظْ |
| نَحْنُ | نَيْقَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْقَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْقَظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيقَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيقَظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | يَقِظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَقِظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِظَتْ |
| نَحْنُ | يَقِظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَقِظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْقَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْقَظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْقَظُ |
| نَحْنُ | نَيْقَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْقَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْقَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْقَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْقَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْقَظَ |
| نَحْنُ | نَيْقَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْقَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْقَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْقَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْقَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْقَظْ |
| نَحْنُ | نَيْقَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْقَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْقَظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيقَظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيقَظْنَ |