Conjugation of يسر
to be or become less complex, effortful, or burdensome; to ease up Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | يُسْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | يَسُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَسُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُرَ |
| نَحْنُ | يَسُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَسُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْسُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْسُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْسُرُ |
| نَحْنُ | نَيْسُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْسُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْسُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْسُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْسُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْسُرَ |
| نَحْنُ | نَيْسُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْسُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْسُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْسُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْسُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْسُرْ |
| نَحْنُ | نَيْسُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْسُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْسُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُوسُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُوسُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | يَسُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَسُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | يَسُرَتْ |
| نَحْنُ | يَسُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَسُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْسُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْسُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْسُرُ |
| نَحْنُ | نَيْسُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْسُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْسُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْسُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْسُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْسُرَ |
| نَحْنُ | نَيْسُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْسُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْسُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْسُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْسُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْسُرْ |
| نَحْنُ | نَيْسُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْسُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْسُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُوسُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُوسُرْنَ |