مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | يَدًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | يَدِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَدِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِيَ |
| نَحْنُ | يَدِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَدِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْدَى |
| هُوَ / هِيَ | يَيْدَى |
| نَحْنُ | نَيْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْدَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْدَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْدَى |
| هُوَ / هِيَ | يَيْدَى |
| نَحْنُ | نَيْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْدَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْدَ |
| نَحْنُ | نَيْدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْدَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْدَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيدَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | يَدِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَدِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِيَتْ |
| نَحْنُ | يَدِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَدِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْدَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْدَى |
| نَحْنُ | نَيْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْدَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْدَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْدَى |
| نَحْنُ | نَيْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْدَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْدَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْدَ |
| نَحْنُ | نَيْدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْدَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْدَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيدَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيدَيْنَ |