Conjugation of يتم
to orphan, to bereave of the parents Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | يَتَم |
الْمَاضِي
| أَنَا | يَتِمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَتِمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتِمَ |
| نَحْنُ | يَتِمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَتِمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْتَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْتَمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْتَمُ |
| نَحْنُ | نَيْتَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْتَمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْتَمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْتَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْتَمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْتَمَ |
| نَحْنُ | نَيْتَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْتَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْتَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْتَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْتَمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْتَمْ |
| نَحْنُ | نَيْتَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْتَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْتَمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيتَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيتَمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | يَتِمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَتِمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | يَتِمَتْ |
| نَحْنُ | يَتِمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَتِمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْتَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْتَمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْتَمُ |
| نَحْنُ | نَيْتَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْتَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْتَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْتَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْتَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْتَمَ |
| نَحْنُ | نَيْتَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْتَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْتَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْتَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْتَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْتَمْ |
| نَحْنُ | نَيْتَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْتَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْتَمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيتَمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيتَمْنَ |