Conjugation of يئس
to know, to have certainty, to realize or to accept, to come to a realization to know a thing to be so or true Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | يَأْس |
الْمَاضِي
| أَنَا | يَئِسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَئِسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَئِسَ |
| نَحْنُ | يَئِسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَئِسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْئَسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْئَسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْئَسُ |
| نَحْنُ | نَيْئَسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْئَسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْئَسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْئَسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْئَسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْئَسَ |
| نَحْنُ | نَيْئَسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْئَسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْئَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْئَسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْئَسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَيْئَسْ |
| نَحْنُ | نَيْئَسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْئَسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْئَسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيئَسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيئَسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | يَئِسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | يَئِسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | يَئِسَتْ |
| نَحْنُ | يَئِسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | يَئِسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَيْئَسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْئَسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَيْئَسُ |
| نَحْنُ | نَيْئَسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْئَسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْئَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَيْئَسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْئَسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْئَسَ |
| نَحْنُ | نَيْئَسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْئَسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْئَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَيْئَسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَيْئَسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَيْئَسْ |
| نَحْنُ | نَيْئَسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَيْئَسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَيْئَسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِيئَسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِيئَسْنَ |