Conjugation of ويل
to exclaim "woe!" over or repeatedly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوْيِيل |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَيَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَيَّلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَيَّلَ |
| نَحْنُ | وَيَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَيَّلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَيَّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَيِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَيِّلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَيِّلُ |
| نَحْنُ | نُوَيِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَيِّلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَيِّلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَيِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَيِّلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَيِّلَ |
| نَحْنُ | نُوَيِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَيِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَيِّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَيِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَيِّلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَيِّلْ |
| نَحْنُ | نُوَيِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَيِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَيِّلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَيِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَيِّلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَيَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَيَّلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَيَّلَتْ |
| نَحْنُ | وَيَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَيَّلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَيَّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَيِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَيِّلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَيِّلُ |
| نَحْنُ | نُوَيِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَيِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَيِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَيِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَيِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَيِّلَ |
| نَحْنُ | نُوَيِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَيِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَيِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَيِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَيِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَيِّلْ |
| نَحْنُ | نُوَيِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَيِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَيِّلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَيِّلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَيِّلْنَ |