مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وُقُوف |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَقَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَقَفَ |
| نَحْنُ | وَقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَقَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَقَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِفُ |
| نَحْنُ | نَقِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِفَ |
| نَحْنُ | نَقِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقِفْ |
| نَحْنُ | نَقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَقَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَقَفَتْ |
| نَحْنُ | وَقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَقَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقِفُ |
| نَحْنُ | نَقِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِفَ |
| نَحْنُ | نَقِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقِفْ |
| نَحْنُ | نَقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قِفْنَ |