مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَسَاعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَسُعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَسُعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَسُعَ |
| نَحْنُ | وَسُعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَسُعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَسُعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَوْسُعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوْسُعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَوْسُعُ |
| نَحْنُ | نَوْسُعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْسُعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْسُعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَوْسُعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوْسُعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَوْسُعَ |
| نَحْنُ | نَوْسُعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْسُعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْسُعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَوْسُعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوْسُعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَوْسُعْ |
| نَحْنُ | نَوْسُعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْسُعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْسُعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُوسُعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُوسُعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَسُعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَسُعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَسُعَتْ |
| نَحْنُ | وَسُعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَسُعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَسُعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَوْسُعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوْسُعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوْسُعُ |
| نَحْنُ | نَوْسُعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْسُعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْسُعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَوْسُعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوْسُعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَوْسُعَ |
| نَحْنُ | نَوْسُعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْسُعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْسُعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَوْسُعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوْسُعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَوْسُعْ |
| نَحْنُ | نَوْسُعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوْسُعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَوْسُعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُوسُعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُوسُعْنَ |