Conjugation of ورث
cause someone to inherit, to transfer by will, to bequeath Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وِرْث |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَرِثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَرِثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَرِثَ |
| نَحْنُ | وَرِثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَرِثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَرِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِثُ |
| نَحْنُ | نَرِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِثَ |
| نَحْنُ | نَرِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِثْ |
| نَحْنُ | نَرِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَرِثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَرِثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَرِثَتْ |
| نَحْنُ | وَرِثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَرِثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَرِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِثُ |
| نَحْنُ | نَرِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِثَ |
| نَحْنُ | نَرِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِثْ |
| نَحْنُ | نَرِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِثْنَ |