Conjugation of وجر
to give someone to understand that he is disagreeable, to let swallow a bitter pill Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَجْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَجَرَ |
| نَحْنُ | وَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجِرُ |
| نَحْنُ | نَجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجِرَ |
| نَحْنُ | نَجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجِرْ |
| نَحْنُ | نَجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَجَرَتْ |
| نَحْنُ | وَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجِرُ |
| نَحْنُ | نَجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجِرَ |
| نَحْنُ | نَجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجِرْ |
| نَحْنُ | نَجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جِرْنَ |