Conjugation of وافى
to provide for in full Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَافَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَافَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَافَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَافَى |
| نَحْنُ | وَافَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَافَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَافَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَافِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَافِي |
| هُوَ / هِيَ | يُوَافِي |
| نَحْنُ | نُوَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَافُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَافُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَافِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَافِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَافِيَ |
| نَحْنُ | نُوَافِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَافُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَافِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَافِ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَافِ |
| نَحْنُ | نُوَافِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَافُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَافُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَافِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَافُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَافَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَافَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَافَتْ |
| نَحْنُ | وَافَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَافَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَافَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَافِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَافِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَافِي |
| نَحْنُ | نُوَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَافِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَافِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَافِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَافِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَافِيَ |
| نَحْنُ | نُوَافِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَافِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَافِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَافِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَافِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَافِ |
| نَحْنُ | نُوَافِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَافِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَافِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَافِينَ |