Conjugation of واظب
waː.ðˤa.bato persevere with, to be assiduous, to keep doing, to do persistently Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَاظَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاظَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاظَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَاظَبَ |
| نَحْنُ | وَاظَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاظَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاظَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاظِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاظِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاظِبُ |
| نَحْنُ | نُوَاظِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاظِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاظِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاظِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاظِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاظِبَ |
| نَحْنُ | نُوَاظِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاظِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاظِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاظِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاظِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاظِبْ |
| نَحْنُ | نُوَاظِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاظِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاظِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاظِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاظِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاظَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاظَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَاظَبَتْ |
| نَحْنُ | وَاظَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاظَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاظَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاظِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاظِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاظِبُ |
| نَحْنُ | نُوَاظِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاظِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاظِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاظِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاظِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاظِبَ |
| نَحْنُ | نُوَاظِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاظِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاظِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاظِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاظِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاظِبْ |
| نَحْنُ | نُوَاظِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاظِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاظِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاظِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاظِبْنَ |