Conjugation of هنأ
to be wholesome to, to help, to sustain, to be beneficial to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَنْء |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَنَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَنَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَنَأَ |
| نَحْنُ | هَنَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَنَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَنَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْنُؤُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْنُؤُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْنُؤُ |
| نَحْنُ | نَهْنُؤُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْنُؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْنُؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْنُؤَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْنُؤَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْنُؤَ |
| نَحْنُ | نَهْنُؤَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْنُؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْنُؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْنُؤْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْنُؤْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْنُؤْ |
| نَحْنُ | نَهْنُؤْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْنُؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْنُؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْنُؤْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْنُؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَنَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَنَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَنَأَتْ |
| نَحْنُ | هَنَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَنَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَنَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْنُؤُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْنُئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْنُؤُ |
| نَحْنُ | نَهْنُؤُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْنُؤْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْنُؤْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْنُؤَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْنُئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْنُؤَ |
| نَحْنُ | نَهْنُؤَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْنُؤْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْنُؤْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْنُؤْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْنُئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْنُؤْ |
| نَحْنُ | نَهْنُؤْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْنُؤْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْنُؤْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْنُئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْنُؤْنَ |