Conjugation of هر
hirrto purr, to whirr, to bray, to grumble, to snarl, to howl Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَرِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَرَّ |
| نَحْنُ | هَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِرُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِرُّ |
| نَحْنُ | نَهِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِرَّ |
| نَحْنُ | نَهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِرَّ |
| نَحْنُ | نَهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَرَّتْ |
| نَحْنُ | هَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَرَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهِرُّ |
| نَحْنُ | نَهِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِرَّ |
| نَحْنُ | نَهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِرَّ |
| نَحْنُ | نَهِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْرِرْنَ |