مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَدْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَدَى |
| نَحْنُ | هَدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِي |
| هُوَ / هِيَ | يَهْدِي |
| نَحْنُ | نَهْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْدِيَ |
| نَحْنُ | نَهْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْدِ |
| نَحْنُ | نَهْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَدَتْ |
| نَحْنُ | هَدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْدِي |
| نَحْنُ | نَهْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْدِيَ |
| نَحْنُ | نَهْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْدِ |
| نَحْنُ | نَهْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْدِينَ |