Conjugation of هبط
to make descend; to bring down, tear down Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هُبُوط |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَبَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَبَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَبَطَ |
| نَحْنُ | هَبَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَبَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَبَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْبُطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْبُطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْبُطُ |
| نَحْنُ | نَهْبُطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْبُطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْبُطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْبُطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْبُطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْبُطَ |
| نَحْنُ | نَهْبُطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْبُطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْبُطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْبُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْبُطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْبُطْ |
| نَحْنُ | نَهْبُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْبُطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْبُطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْبُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْبُطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَبَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَبَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَبَطَتْ |
| نَحْنُ | هَبَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَبَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَبَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْبُطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْبُطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْبُطُ |
| نَحْنُ | نَهْبُطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْبُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْبُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْبُطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْبُطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْبُطَ |
| نَحْنُ | نَهْبُطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْبُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْبُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْبُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْبُطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْبُطْ |
| نَحْنُ | نَهْبُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْبُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْبُطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُهْبُطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُهْبُطْنَ |