Conjugation of نم
nam.mato betray someone, to denounce someone, to inform against someone, to report someone (to another in authority) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَمّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَمَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَمَّ |
| نَحْنُ | نَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَمَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُمُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُمُّ |
| نَحْنُ | نَنُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُمُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُمُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُمَّ |
| نَحْنُ | نَنُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُمَّ |
| نَحْنُ | نَنُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُمُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُمُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَمَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَمَّتْ |
| نَحْنُ | نَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَمَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَمَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُمِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنُمُّ |
| نَحْنُ | نَنُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنُمَّ |
| نَحْنُ | نَنُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنُمَّ |
| نَحْنُ | نَنُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْمُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْمُمْنَ |