مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنْقِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَّى |
| نَحْنُ | نَقَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَقِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَقِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُنَقِّي |
| نَحْنُ | نُنَقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَقُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَقُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَقِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَقِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَقِّيَ |
| نَحْنُ | نُنَقِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَقِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَقِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَقِّ |
| نَحْنُ | نُنَقِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَقُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَّتْ |
| نَحْنُ | نَقَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَقِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَقِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَقِّي |
| نَحْنُ | نُنَقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَقِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَقِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَقِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَقِّيَ |
| نَحْنُ | نُنَقِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَقِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَقِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَقِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَقِّ |
| نَحْنُ | نُنَقِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَقِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَقِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقِّينَ |