Conjugation of نقض
na.qa.dˤato break (a treaty, covenant, promise, etc), to renege Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَقْض |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَضَ |
| نَحْنُ | نَقَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقُضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُضُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُضُ |
| نَحْنُ | نَنْقُضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقُضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُضَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُضَ |
| نَحْنُ | نَنْقُضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقُضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُضْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُضْ |
| نَحْنُ | نَنْقُضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْقُضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْقُضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَضَتْ |
| نَحْنُ | نَقَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقُضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُضُ |
| نَحْنُ | نَنْقُضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقُضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُضَ |
| نَحْنُ | نَنْقُضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقُضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُضْ |
| نَحْنُ | نَنْقُضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْقُضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْقُضْنَ |